Franciscaans in beweging
Laatst appte ik een vriendin dat ik naar de Franciscaanse Beweging ging in Den Bosch. O wat leuk, appte ze terug, dat heb ik nog nooit gedaan, ik ben benieuwd hoe dat gaat. Waarschijnlijk dacht ze aan een nieuwe vorm van sacrale dans, biodanza of voetje-van-de-vloer. Ik moest er om grinniken, maar tegelijk realiseerde ik me dat dat woord ‘beweging’ wel iets vraagt van en zegt over ‘ons’, die groep mensen die zich verbonden voelt met de Franciscaanse Beweging. Hoe herkennen mensen ons aan ons bewegen? Meebewegen, tegen bewegen, flexibel bewegen, kritisch bewegen? Wat is franciscaans bewegen?
In de komende blogs zal ik daar wat perspectieven op belichten, die wat mij betreft belangrijk zijn voor franciscaans bewegen. In willekeurige volgorde. Helemaal op persoonlijke titel, vanuit mijn eigen ervaringen en leerpunten na een jaar of elf leven in franciscaans georiënteerde leefgemeenschappen, en persoonlijke zoektochten. Om eens over na te denken, alleen of samen.
Reacties met tips, vervolg, aanvullingen, eigen bewegingen krijg ik graag, via info@franciscaansebeweging.nl.
Met lijf, hart en ziel
Franciscaans leven en kiezen doe je niet alleen met je hoofd. Je hart voelt zich verbonden met de weg die meer dan 800 jaar geleden rond Assisi begon. Of meer dan 2000 jaar geleden rond Bethlehem. Een bezielde weg van armoede, eenvoud, enthousiasme en gemeenschap. Samen, verbonden met andere zinzoekers en mensen van de weg, meer dan van het doel. Hoe leef jij met lijf, hart en ziel, franciscaans of niet?
Als kind van Aarde en hemel
Op blote voeten, dat zijn de meesten van ons verleerd, of we hebben het nooit aangeleerd. Maar het is er wel het seizoen naar, sommige broeders doen het ons voor. Blote voeten in sandalen. Blootshoofds, als zon en huid het toestaan. Om niet teveel barrière te creëren tussen hemel en aarde. Verbonden met de grond die ons draagt, de hemel die ons voedt. Het is goed om daar wat vaker bij stil te staan, of het weer eens te oefenen. Elke stap met aandacht, met al je zintuigen open, met zorg voor de plek waar je staat en loopt. Laat die andere monnik in een bruine pij, Thich Nhat Hanh, ons daarbij ook inspireren: voeg met elke stap die je zet vrede toe aan de aarde. Wat is voor jou een goede manier om je te verbinden met aarde en hemel?
Vrede
Vrede voor dit huis, dat was de wens waarmee Franciscus en zijn broeders graag binnenkwamen. Hoe actueel is dat ook in deze wereldtijd. De vrede lijkt zoek. Niet voor niks wordt er veel gewandeld en gepelgrimeerd op dit moment. Weekenden met de Franciscaanse Beweging, de Walk for Peace van de boeddhistische monniken, onlangs in de VS, nu in Europa, ook in Vietnam. Eind april startte de Peacewalk in Amsterdam, daar was ook een kleine delegatie van de Franciscaanse Beweging. Vanuit allerlei plekken in Europa zijn mensen samen op weg naar Jeruzalem. Maar onderweg zijn voor vrede kan ook dichter bij huis. Een dagelijkse wandeling. Een tocht naar het kerkasiel in Kampen. Een zingen voor vrede. Een stil maar hartstochtelijk gebed. Een tegeltje ‘vrede en alle goeds’ naast je voordeur.
We komen ergens vandaan, en we gaan ergens naar toe. En onderweg zoeken en vinden we elkaar. Wat houdt jou op de been? Wat zet jou in beweging? Wat heb je daarbij nodig van de Franciscaanse Beweging? We horen het graag!